Vandaag met Krumlov naar Coco gegaan, de nieuwste Pixar animatie. Een aanrader! De film is heel vrolijk en kleurrijk en dat terwijl het zich grotendeels in het Mexicaanse dodenrijk afspeelt.

Met Hector

De film draait om een jongetje van een jaar of 12, Miguel, die enorm van muziek houdt. Hij is groot fan van de beroemde (overleden) zanger en gitarist Ernesto de la Cruz. Probleempje: de familie van Miguel heeft muziek verbannen. Er komen geen muziekinstrumenten het huis in, er mag in huis niet gezongen worden, er mag geen muziek gespeeld worden, er mag niet eens over muziek gesproken worden.

Coco is Miguel’s overgrootmoeder

Dit komt doordat ooit, lang geleden, de moeder van Miguel’s overgroot-oma verlaten is door haar echtgenoot omdat hij muziek verkoos boven zijn familie. Hij liet zijn vrouw en hun dochter Coco in de steek om met zijn gitaar en zang de wereld te veroveren. De vrouw was zo boos en ongelukkig dat ze alle muziekinstrumenten wegdeed en muziek voor altijd haatte. Dit bleef generaties lang zo in de familie tot aan Miguel. Hij voelt zich zo aangetrokken tot muziek, het is echt zijn grote passie, dat hij steeds meer moeite heeft om het verbod van zijn (voor)ouders op te volgen.

traditie

Door een incident belandt Miguel tijdens het Día de Muertos (de dag van de doden) in het hiernamaals waar hij zijn voorouders ontmoet. Gelukkig gaat zijn trouwe hond Dante mee om hem te steunen (niet mijn favoriete sidekick eerlijk gezegd maar hij zal de harten van vele kindjes voor zich winnen – gok ik zo). In het dodenrijk blijkt uiteindelijk niet alles te zijn wat het lijkt.

Wat zal Miguel doen? Kiest hij voor de muziek of voor zijn familie? 😉

Miguel in Coco

Familie en tradities

Ik vond voornamelijk het verhaal rondom familie en tradities heel mooi. Als je in het dodenrijk belandt dan kun je eens in het jaar de brug oversteken naar het land der levenden maar alleen als een levend iemand jouw foto neerlegt en dus aan je denkt. Als niemand meer aan je denkt dan zet je niemand je foto neer en dan verdwijn je helemaal. Dat deed me denken aan wat ik vroeger had bedacht over een belletje maar dat doet er nu niet toe, vertel ik nog wel een ander keertje 😉

coco

Het is een ontroerende film en het doet je echt nadenken. Nadenken over de keuzes die je maakt in het leven, over het belang van familie, over ouderdom (alzheimer) en over de dood. En dit dus alles met veel kleuren, veel muziek, mooie folklore, Mexico en Frida Kahlo.

Oh ja over Frida gesproken, er is een hele vage scene met Frida, ik lag helemaal in een deuk en keek naar Krumlov en hij keek me echt aan van “wtf is dit nou?” 🙂

Olaf’s Frozen Adventure

Coco wordt in de bios voorafgegaan door Olaf’s Frozen adventure, een korte film van toch wel een minuut of 20. Ik vond er niets aan en ook echt veel te lang maar de kleintjes in de bios vonden het prachtig. Veel gelach alom.

Olaf

NB Ik las net toevallig dat de film naar aanleiding van vele klachten vanaf 8 december niet meer vertoond zal worden voor Coco. Dat lijkt me weer wat overdreven haha waar mensen zich druk om te kunnen maken soms 🙂