Mon Légionnaire is geen oorlogsfilm

`De Frans-Belgische film Mon Légionnaire (alt. titel: Our Men) is geschreven en geregisseerd door Rachel Lang. Zij geeft in deze ietwat trage maar krachtige film haar visie op de verhoudingen tussen de mannen uit het Vreemdelingenlegioen van Frankrijk en hun gezinnen.

Wat is het Vreemdelingenlegioen van Frankrijk?

Het Vreemdelingenlegioen van Frankrijk is een eenheid van het Franse leger dat al sinds 1831 bestaat. Het wordt over het algemeen gezien als een elite eenheid. Mannen tussen 17,5 en 39,5 mogen zich aanmelden. Er zitten wel enkele vrouwen in de légion étrangère maar die hebben administratieve functies. Je kunt je als vrouw niet aanmelden om legionair te worden. Deze vrouwen moeten bovendien al een militaire achtergrond bezitten om überhaupt voor deze posten in aanmerkingen te komen.

De officieren in het Vreemdelingenlegioen van Frankrijk hebben de Franse nationaliteit, terwijl de andere legionairs verschillende nationaliteiten hebben. Rachel Lang gaf in een interview aan dat de légion étrangère uit zo’n 152 nationaliteiten bestaat en dat legionairs uit alle delen van de wereld zich aansluiten.

Dit gegeven ligt aan de kern van de film Mon Légionnaire want wie zijn deze mensen die hun land, familie en vrienden achter zich laten om te vechten en hun leven op het spel te zetten voor een land waar ze niet eens vandaan komen? En wie zijn de vrouwen van deze mannen. Deze vrouwen komen in een nieuw land aan, spreken de taal vaak niet, hebben geen vrienden en zijn het grootste deel van de tijd alleen want manlief is als legionair meestal van huis. Welke koppel overleeft dit? En vooral, hoe overleef je dit als koppel? Wie een oorlogsfilm verwacht, komt bedrogen uit, want dit is waar Mon Légionnaire over gaat.

Eenzaamheid op Corsica

Wie tekent bij het Franse vreemdelingenlegioen, schikt zich in een strak keurslijf van officiële procedures en ongeschreven wetten. In de film maken we kennis met twee koppels. Maxime en zijn vrouw Céline enerzijds (Camille Cottin en Louis Garrel) en Nika en Vlad anderzijds (Ina Marija Bartaité et Aleksandr Kuznetsov). Terwijl de mannen in Mali op missie zijn, leiden de vrouwen een eenzaam leven binnen de gesloten gemeenschap van de legerbasis op Corsica.

Nika is nieuw op de legerbasis en aan het begin, nog vol verwachtingen. Ze probeert een nieuw mooi leven op te bouwen terwijl ze wacht op haar ambitieuze verloofde Vlad. Ze past regelmatig op het zoontje van Maxime, de officier die met haar verloofde samenwerkt en diens vrouw Céline, en raakt bevriend met Céline. Céline is een sterke slimme vrouw met een eigen leven en carrière. Ze heeft het dan ook niet makkelijk gezien de ouderwetse verwachtingspatronen omtrent vrouwen binnen de basis.

Ina Marija Bartaité

De acteurs spelen hun rollen goed in Mon Légionnaire, zelfs het klein jongetje. Ik ben zelf altijd gecharmeerd van actrice Camille Cottin. Nu ook maar er zit niets verrassends bij. Dit is de vrouw die ze altijd speelt. Een ambitieuze vrouw met een krachtige persoonlijkheid. Louis Garrel zet daarentegen een personage neer die we niet vaak zien bij hem: de macho militair. Hij heeft zes maanden lang getraind met zowel een sportieve coach als een militaire coach. Het is goed gelukt, hij is overtuigend. Maar wie me in deze film echt opvalt is Ina Marija Bartaité. Ze komt zo puur over, ze straalt een soort van kinderlijke verwondering uit.

Ze speelt dus Nika en haar personage komt op het eerste gezicht zo gevoelig en kwetsbaar over. Ze is alleen, ze kent de taal en het land niet. Ze is verliefd op een stugge man voor wie het legioen zijn hele leven is. Maar wanneer je beter kijkt, dan zie je dat Nika eigenlijk juist hartstikke sterk is. Zij beslist om hem naar het legerbasis te volgen terwijl hij dat niet vraagt. Zij gaat erheen en stort zich in het bouwen van een nieuw leven. Ze leert de taal, haalt haar rijbewijs, maakt nieuwe vrienden. De dame is hartstikke badass!

In het echte leven was het deze veelbelovende actrice van Litouwse afkomst helaas niet gegund. Bartaité overleed in april 2021 op 24 jarige leeftijd. Ze was op haar fiets onderweg naar huis, in Vilnius, toen ze aangereden werd door een dronken bestuurder. Ina Marija Bartaité was de dochter van de bekende Litouwse regisseur Šarūnas Bartas.

Ina Marija Bartaité

Ik begrijp het niet

Ik heb altijd al moeite met films die iets met oorlog te maken hebben. Ik vind oorlog zoiets absurds. Ik heb nooit zo goed begrepen wat deze jonge mannen (en vrouwen – wanneer we ook buiten het legioen kijken) beweegt om hiervoor te kiezen. Mannen die het dienen boven alles stellen. Eerst het leger, dan de rest. En dan afgeschoten worden ergens in een woestijn. Waarom? Daarom vond ik het ook wel boeiend om Mon Légionnaire te kijken. De meeste ‘oorlogsfilms’ gaan over de oorlog zelf maar deze film gaat over het menselijk aspect, over de keuzes die ze maken. Al wordt me na het zien van de film nog steeds niet duidelijk wat ze beweegt…

Schrijver en regisseur Rachel Lang weet waar ze het over heeft, zij zit namelijk in het leger (niet in het Franse Vreemdelingenlegioen), dus zij heeft de keuze om haar land te dienen zelf ook gemaakt. En dat is goed te zien aan de film, aan de vele concrete details van hoe het er aan toe gaat, de manier van praten. Eén scène blijft me wat dat betreft echt bij. Er gaat iets mis tijdens een missie maar de officier kan er niet heen sprinten om te kijken of het goed gaat met de slachtoffers of om te helpen daar waar kan, hij moet in zijn auto blijven zitten en allerlei protocollen volgen – het voelt heel onnatuurlijk maar zo gaat het er in de praktijk wel aan toe.

Een inkijkje

Mon Légionnaire is een redelijk trage film maar wel mooi gefilmd, goed geacteerd én het onderwerp is boeiend. In wezen gaan zowel de mannen als de vrouwen de strijd aan, op twee geheel verschillende fronten. Gelukkig is er zo nu en dan een sprong voorwaarts in de tijd, dat wel. Aan het begin zijn die onaangekondigde sprongetjes best verwarrend trouwens maar je went er al snel aan.

Wat ik een beetje jammer vond is dat we zo weinig van het mooie Corsica zien. Je weet hoe goed ik ga op filmlocaties en Corsica is zo’n adembenemend mooie bestemming dus ik had daar graag wat meer van gezien. Alles bij elkaar raad ik de film zeker aan. Mocht je meer willen weten, Rachel Lang is één van de deelnemers aan de IFFR 2022 Big Talks.

Srsck score ★★★

Frankrijk, 2021. Drama van Rachel Lang met Camille Cottin, Louis Garrel, Ina Marija Bartaité en Aleksandr Kuznetsov.

De film Mon Légionnaire is online bij de IFFR 2022 te zien tussen 27 januari en 6 februari. Voor tickets en info verwijs ik je naar de site van IFFR. Later dit jaar zal de film ook in de Nederlandse bioscopen te zien zijn.

One thought on “Mon Légionnaire is geen oorlogsfilm

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »