filmrecensie islands

Slow-burn existentieel drama Islands

Duitse regisseur Jan-Ole Gerster (Oh Boy) zet sterk in met zijn eerste Engelstalige speelfilm Islands. De film wordt gepresenteerd als een thriller, maar neigt meer naar een psychologisch existentieel drama. De landschappen en de cinematografie zorgen voor een beklemmende sfeer van begin tot einde. De hoofdpersonages zijn interessant en gelaagd, waardoor je invested blijft. Verwacht geen snelle actiescènes of heftige plotwendingen in Islands, de slow-burn film moet het echt hebben van de sfeer.

Waar gaat Islands over?

Tom (Sam Riley) woont op een eiland (de naam van het eiland wordt nooit genoemd, maar de film is opgenomen op Fuerteventura), waar hij werkt als tennisleraar op een luxe all-inclusive resort. Hij is type chille gast, tikkeltje mysterieus, die goed valt bij de dames. Hij heeft het goed voor elkaar, lekker beetje balletje slaan in de zon, goed contact met zijn collega’s, geen zorgen aan de horizon. Wanneer hij privéles geeft aan het zoontje van vakantiegangers Anne en Dave, raakt hij verwikkeld in een complexe situatie. Hij raakt geïntrigeerd door Anne (Stacy Martin), raakt gehecht aan zoontje Anton en dan verdwijnt Dave (Jack Farthing) opeens.

Vluchten

De broeierige sfeer wordt versterkt door het geïsoleerde karakter van het eiland, maar ook door de resort zelf. Een vakantie is toch een soort van vlucht uit de werkelijkheid. Je kunt tijdelijk iemand anders zijn. Tijdelijk je zorgen thuislaten. Maar op een gegeven moment moet je toch terug naar de dagelijkse routine, naar de realiteit. Het doet denken aan een vakantieliefde. Zolang je op vakantie bent is het helemaal geweldig, maar in de context van het dagelijkse leven valt die liefde uiteindelijk tegen. Dit is de kern van Islands: de werkelijkheid willen ontvluchten, eenzaamheid, verbinding. Of juist het gebrek daaraan.

Islands had zijn wereldpremière vorig jaar tijdens de Berlinale en won bij de German Film Awards de prijs voor Best Film Score. De landschappen en muziek alleen al zijn de moeite waard. Ik schat zo in dat sommige kijkers zich grandioos zouden vervelen, of teleurgesteld zouden zijn door het plot. Zelf kan ik zo’n karakterstudie wel waarderen. De acteurs zijn bovendien erg goed, vooral Sam Riley springt eruit. Ik vond de drie hoofdrolspelers onhebbelijk en dat had dan ook weer zijn charme. Islands laat je met een licht onbehaaglijk gevoel achter, slow burn op zijn best.

De film is nu verkrijgbaar op dvd/blu-ray en te zien via Picl en Pathé Thuis.

Srsck-score: ★★★1/2

Frédérique houdt van mimosa, van films, van de geur van gebakken knoflook, van de Middellandse Zee (‘haar’ zee want aan die zee is ze geboren), fotografie, musea, nachttreinen, haute couture en ze zou het liefst voor altijd in een hotel wonen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.