Wandelgangen: 3 tentoonstellingen in oktober

De mailbox van een blogger vult zich dagelijks met vele persberichten. Te veel om bij te houden, als we heel eerlijk zijn. Maar er zitten soms echt leuke e/o interessante nieuwtjes tussen, waar we bij SRSCK al die jaren niet echt iets mee doen. Daarom, vanaf vandaag, een nieuwe rubriek: Wandelgangen. In Wandelgangen delen we de relevante nieuwtjes uit onze mailbox met jullie. De ene keer zal de focus liggen op film, de andere keer op kunst, reizen of mode, afhankelijk van wat ons opvalt, intrigeert of om wat voor reden dan ook bijblijft. Dit keer drie tentoonstellingen die we niet konden laten liggen: Dora Hitz, Nour-Eddine Jarram én Henk Chabot samen, en Adolphe de Meyer.

Table of Contents

Dora Hitz | Drents Museum De Buitenplaats

Het Drents Museum De Buitenplaats presenteert de eerste solo tentoonstelling van de Duitse schilder Dora Hitz ooit in Nederland. Daar worden wij blij van! De Berlijnse kunstwereld rond 1900 bruist: veel kunstenaars verkennen nieuwe, moderne technieken. Een van hen is de Dora Hitz. Zij begon als kind al te schilderen en werd erg belangrijk in de Duitse kunstscène in haar tijd. Ze was onder meer als hofschilder verbonden aan het Roemeense hof, lid van de toonaangevende Novembergruppe, mede-oprichter van de Berlijnse Secessie samen met Max Liebermann én ze opende een eigen schilderschool in Berlijn, nadat haar petities om vrouwen toegang te geven tot de kunstacademie van Berlijn herhaaldelijk werden afgewezen. Kortom een daadkrachtige en talentvolle dame, die in Nederland nog veel te onbekend is.

Vrouwen, kinderen en bloemen spelen de hoofdrol in het werk van Hitz. Ze speelt met klassieke thema’s die ze op een eigentijdse manier benadert. Aan het begin heeft haar werk een sprookjesachtige sfeer, later wordt het meer expressionistisch met gedurfde kleurcontrasten.

Verschillende museale en particuliere bruikleengevers uit Duitsland verlenen hun medewerking aan de tentoonstelling. De Dora Hitz tentoonstelling is te zien van 10 oktober 2026 tot en met 14 maart 2027.

Nour-Eddine Jarram en Henk Chabot | Chabot Museum

Verschillende achtergronden, beeldtaal, cultuur en zelfs tijd, en toch hangen straks de werken van Nour-Eddine Jarram (Casablanca, 1956) en Henk Chabot (Sprang-Capelle, 1894–Rotterdam, 1949) zij aan zij. Waarom juist zij? Wat hebben de twee schilders gemeenschappelijk? Voorop staat een grote betrokkenheid bij de kwetsbare medemens. Hun werk raakt aan actuele thema’s als migratie, vrijheid, identiteit en menselijke waardigheid. De oeuvres van Jarram en Chabot vertonen bijna evenveel overeenkomsten als verschillen. Laat de wereld nou net een mooiere plek zijn wanneer we focussen op overeenkomsten in plaats van op verschillen. Prachtig werk los van elkaar, maar erg krachtig naast elkaar.

Nour-Eddine Jarram kwam in 1979 vanuit Marokko naar Nederland om te studeren aan de AKI in Enschede, waar hij zich ontwikkelde tot een kunstenaar met een eigen beeldtaal op het snijvlak van islamitische en West-Europese beeldculturen. Henk Chabot geldt als een van de belangrijkste Nederlandse expressionistische kunstenaars van de twintigste eeuw. Beide kunstenaars verbeelden de medemens in nood: op de vlucht voor verdrukking en geweld, of anderszins kwetsbaar. Chabot deed dit tijdens de oorlogsjaren 1940–1945, in schilderijen van vluchtelingen, onderduikers en gevangenen. Jarram richt zich vandaag de dag op de actualiteit van migratie en de positie van vluchtelingen op zoek naar een veilige leefomgeving. Al ruim tien jaar gebruikt de Marokkaanse schilder onder meer nieuwsbeelden als vertrekpunt voor zijn aquarellen. Het is pijnlijk om te beseffen hoe tijdloos deze tentoonstelling eigenlijk is.

Tentoonstelling oktober — Nour-Eddine Jarram, Fatherhood, 2024, aquarel op papier, courtesy kunstenaar

De tentoonstelling Mensen Zoals Wij is te zien van 24 oktober 2026 tot en met 7 maart 2027.

Adolphe de Meyer | Huis Marseille

Huis Marseille presenteert dit najaar De essentie van een Venetiaanse droom, de eerste museale tentoonstelling in Europa gewijd aan de portret- en modefotograaf Adolphe de Meyer (1868–1946). Hij was een van de eersten die de modefotografie naar artistieke hoogten tilde met verfijnde beelden voor Vogue, Vanity Fair en Harper’s Bazaar. Aanleiding voor de expo is de ontdekking in 2019 in de gemeentelijke bibliotheek van Tours van een collectie van vijfenzeventig foto’s die zijn leven en fotografische werk in Venetië documenteren. Voor het eerst wordt de collectie als geheel getoond. Een mooie blik achter de schermen van een man die vele levens leefde en zichzelf en zijn omgeving voortdurend heruitvond. Ja, hij was fotograaf, maar hij was ook ontwerper, journalist, binnenhuisarchitect, schrijver, kunstverzamelaar en bevlogen reiziger. Zijn reizen waren een constante en onmisbare bron van inspiratie in zijn oeuvre.

Adolphe de Meyer, Olga — Adolphe de Meyer, Portret van Olga de Meyer, in de tuin van het Palazzo BalbiValier, ca. 1904–1908, in bruikleen van
de Bibliothèque municipale de Tours

Venetië nam een bijzondere plek in onder de steden die zijn verbeelding voedden. Tussen 1904 en 1908/09 huurden Adolphe en zijn vrouw en creatieve partner Olga het Palazzo Balbi-Valier, een zeventiende-eeuws paleis omgeven door tuinen, dat De Meyer transformeerde van een vervallen gebouw tot een bezienswaardigheid die gidsen en gondeliers aan toeristen aanwezen. Het Palazzo was een bruisend cultureel centrum met vele beroemde creatieve gasten zoals de beeldhouwer Rodin. De tentoonstelling verkent aan de hand van acht thema’s zijn leven, zijn artistieke netwerk en de vele facetten van zijn werk, van modefotografie en interieurontwerp tot kunst verzamelen, en de bijzondere verhouding met Olga (Beiden waren homoseksueel). Het belooft een mooie tentoonstelling te worden!