Apple TV-serie Your Friends & Neighbors | vrije val vanaf seizoen 2
De Apple TV-serie Your Friends & Neighbors, met Jon Hamm in de hoofdrol, begint als een misdaadserie, maar helaas verandert dat al snel aan het begin van seizoen 2. De serie speelt zich af in Westmont Village, een fictieve New Yorkse voorstad waar privilege de norm is en oppervlakkigheid heerst. Grote huizen, snelle auto’s, luxe jachten, mooie vrouwen, dingen kopen die niemand nodig heeft: je kent het wel. Of eigenlijk niet juist. Your Friends & Neighbors houdt de upper upper class een spiegel voor, en de reflectie is allesbehalve vleiend. Achter de keurige gevels van vrienden en buren gaan zat geheimen en affaires schuil. Ieder huisje heeft zijn kruisje, ondanks de miljoenen.
Waar gaat Your Friends & Neighbors over?
Het leven lacht de succesvolle hedgefondsmanager Andrew “Coop” Cooper (Jon Hamm) toe tot hij op een dag zijn vrouw Mel (Amanda Peet) betrapt in bed met zijn beste vriend Nick (Mark Tallman), een gewilde basketbalster. In één klap is hij alles kwijt. Mel blijft in het enorme huis in de chique New Yorkse voorstad met hun twee kinderen én Nick, terwijl Coop in een huurwoning intrekt.
Hij is nog helemaal aan het wennen aan de nieuwe situatie, wanneer hij ook nog eens zijn baan kwijtraakt. Dan bedenkt hij een onorthodox plan om alsnog geld te verdienen. Want hey, dat is het handige aan rijke buren, je kunt ze vrij makkelijk bestelen.
Seizoen 1: vaart, humor en een hoofdrol die net niet klikt
Seizoen 1 zit er strak in. Er zit een lekker tempo in het verhaal, het is soms verrassend, geregeld grappig en altijd vermakelijk. Kortom, een dramedy die precies weet wanneer te schakelen tussen actie, maatschappijkritiek en sarcasme.
Jon Hamm is op papier de perfecte keuze voor deze rol. Sinds Succession kan ik Hamm erg waarderen, maar in Your Friends & Neighbors komt hij minder goed uit de verf: ietwat houterig en erg Amerikaans in de speelstijl. Het is geen slechte vertolking an sich, maar ook niet dé vertolking die een serie draagt.
Seizoen 2: van heist naar soap
Vanaf de eerste aflevering van seizoen 2 verschuift de serie merkbaar van richting. Waar het eerste seizoen leunde op heist-elementen en een ironische blik op klassenprivilege, wordt het tweede seizoen vooral… soap. Menopauze, ouder worden, het verlies van ouders, complexe familierelaties: het komt allemaal voorbij, inclusief een begrafenis die ontspoort in een chaotische familieruzie.
Je voelt de ambitie: een poging om het niveau van de befaamde kerstaflevering van The Bear of van een Sopranos-episode te evenaren. Maar de serie probeert te hard. Er gebeurt te veel tegelijk, van voice-over tot surrealistische intermezzo en tekst-over-beeld in Guy Ritchie-stijl. Het is sympathiek dat de makers durven, maar less is more blijft hier de les. Niet elke aflevering hoeft alles te zijn. De tekst-over-beeld reclame-achtige uitingen bij het gestolen waar waren origineel en krachtig genoeg geweest.
Alsnog is seizoen 1 dus echt een leuke zit, wat mij betreft had het ook daarbij moeten laten.
