Robbie Williams is de Better Man

De muzikale biopic Better Man vertelt het verhaal van Robbie Williams, de superster die ooit begon als onderdeel van de Britse boyband Take That. De film volgt Robbie Williams vanaf zijn jeugd en zijn tijd bij Take That tot zijn successen als recordbrekende soloartiest. Better Man biedt een persoonlijke kijk op de problematische relatie met zijn vader, zijn eigen tekortkomingen naar aanleiding van de plotselinge roem en alle ups en downs die daarbij horen. De biopic is geregisseerd door Michael Gracey, die eerder een muzikale hit scoorde met The Greatest Showman. En dan is er nog iets met een aap….

De aap in de porceleinkast

Baanbrekend, origineel, creatief – dit zijn allerlei woorden die ik las met betrekking tot Better Man. Dit heeft alles te maken met het feit dat Robbie Williams ´gespeeld´ wordt door een CGI aap. De rest van de acteurs zijn menselijke acteurs. Ok, origineel, baanbrekend, creatief maar heeft de aap wel een functie in Better Man? Voegt het daadwerkelijk wat toe aan het verhaal? Twijfelachtig.

En dan denk ik weer, had ik dan liever één of andere random acteur op de plek van de aap gezien? Nee, niet echt…Robbie zelf dan? Oh god, alsjeblieft niet, wat een eikel is die gast. Hij zingt verdomd goed, hij schrijft verdomd goed, maar het is een eikel – geef toe. Dus ja, de CGI aap was de beste keuze. Applaus!

Rauw randje

De regisseur gunde de kijker een ongefilterde blik in de carrière van Robbie en liet zich inspireren door muzikale klassiekers met een rauw randje zoals Cabaret en All that Jazz. Dit levert een film op die niet al te gepolijst is, al zijn er wel dromerige/poëtische scènes. Maar de emoties zijn niet gepolijst zullen we maar zeggen. De pijn én de euforie zijn echt, de dualiteit is echt, de winst én het verlies zijn echt. En dan heb je weer de gekke apen 🙂

Eigenlijk kwam het idee van de aap voort uit de manier waarop Robbie Williams bepaalde verhalen vertelde aan Gracey. In een interview vertelde de regisseur: “Rob would say things like, ‘I’m up the back dancing like a monkey,’ or ‘I was completely out of it, but they were dragging me up on stage to perform like a monkey.’ Gracey besloot daarop Robbie op die manier te portretteren.

De muziek

Alle bekende nummers van Robbie Williams komen aan bod tijdens de biopic, dus sowieso is het een feestje voor alle Take That en/of Robbie Williams fans. Maar los daarvan vond ik het ook echt een mooie biopic, die mij als kijker wist te raken. Er zit veel gevoel in, ook al bekijk je het natuurlijk wel door een gekleurde lens. Bovendien ga je door de film anders naar de lyrics van de nummers van Robbie Williams luisteren. Dat vind ik altijd wel leuk. Dat een film iets toevoegt en niet gewoon herkauwt wat je eigenlijk al weet.

Er is een extreem verschil tussen Robbie, de gewone man (aap) en Robbie, de ster. Daar waar de een onzeker is en constant op zoek naar bevestiging, is de ander een talentvolle artiest in hart en nieren – eentje met weinig empathie en oog voor zijn vrienden. Na heel wat saaie muzikale biopics de laatste jaren, is deze wat mij betreft een verademing. Entertaining van begin tot eind, en dat past goed bij een ster als Robbie Williams.